Menu
In 2021 heb ik met de Stichting Straatkinderen Medellin gewerkt in Colombia. Ik heb mij daar ingezet voor kansarme kinderen die vreselijke gebeurtenissen hebben meegemaakt. Hun basis in armoedige sloppenwijken is allesbehalve veilig. Ik kwam daar in contact met een danslerares die op haar terrein net zo bevlogen was als ik. Zij gaf de kinderen moderne danslessen. Op een gegeven moment kwam Juliana, een van de kinderen, naar mij toe en vroeg: ‘Rina kan je mij balletles geven?’ Ik weet niet eens meer aan wie ik had verteld dat ik vanaf mijn 11e jaar op ballet heb gezeten. Kan je nagaan hoe zo’n onbeduidend verhaaltje van mij voor arme kinderen een mogelijkheid kan bieden tot meer……..
"Rina, kun je me balletles geven?"
Toen Juliana me die vraag stelde, realiseerde ik me dat ze me al eerder was opgevallen in de dansklas. Als een natuurtalentje had ze de andere kinderen voorgedaan hoe ze de passen konden uitvoeren, met mooie vloeiende bewegingen en een perfecte timing.
Helaas moest ik haar teleurstellend antwoorden op haar vraag. Want ik heb vroeger geen klassiek, maar jazzballet geleerd. Bovendien is dat heel lang geleden.
Maar ik zou Rieneke niet zijn als ik haar niet had gevraagd waarmee ze dan moeite had. Bleek ik haar toch nog met een paar basis-balletposities te kunnen helpen! Dat voelde als een geweldige verrassing voor me. Zelfs de kleinste aanpassing pakte ze direct op en een moeilijke aanpassing had ze na 3 x proberen ook geïntegreerd in haar systeem. Ik viel om van verbazing. Het was voor mij overduidelijk dat ik hier met een natuurtalent te maken had. ‘Dit kind moet naar de balletschool’, schoot door mijn hoofd. Maar hoe ga je dat voor elkaar krijgen in de armste wijken in Colombia?
Wat Juliana al wist van ballet had ze geleerd van de televisie, zo vertelde ze me. Verbazingwekkend hoe ze dat had opgepikt. Samen gingen we naar Wilmar, de directeur van de stichting. We vroegen hem of er een balletschool was in de vallei. Inderdaad, die was er. ‘Maar,’ zo wist Wilmar te vertellen, ‘dat is een privéschool en te duur.’ Onbereikbaar dus voor Juliana. Ze haalde haar schoudertjes op en dat was het… Mij liet het echter niet los. Dit kon ik niet laten gebeuren. Hier was een kind met een talent, een geweldige gave die door armoede niet verloren mag gaan!
"Balletschool onbereikbaar? Dit laat ik niet gebeuren!"
Mede hierdoor is het bij mij gaan borrelen en kwam ik op de gedachte een eigen stichting te beginnen. Doel: arme talentvolle kinderen steunen zodat ook zij een kans krijgen hun passie te volgen. Doen waar ze ijzersterk in zijn en hun geld mee kunnen verdienen. Dat maakt het mogelijk om in de toekomst voor zichzelf en hun familie te zorgen.
Doe mee
Wil je samen met mij een wonder voor nog een jong talent verrichten? Vul dan het formulier hiernaast in. Ik geef je graag persoonlijk antwoord op je vraag of ideeën.